پیچ و مهره

روی برندسون، سردبیر ارشد مجله پاپیولار مکانیکس، یک آموزش سریع در مورد اتصال‌دهنده‌ها به اشتراک می‌گذارد. به گفته روی، در اینجا فهرستی از هفت نوع پیچ و مهره رایج که هر صاحب‌خانه‌ای در مقطعی از زندگی خود با آنها مواجه می‌شود، آورده شده است.
پیچ‌های شش گوش یا پیچ‌های سر شش گوش، پیچ‌های شش گوش بزرگی (شش گوش!) هستند که برای بستن چوب به چوب یا فلز به چوب استفاده می‌شوند. روی گفت: «برخلاف پیچ‌های کالسکه‌ای، هنگام سفت کردن آنها تمایل به چرخش دارند، بنابراین باید سر پیچ را با آچار یا سرپیچ نگه دارید و سپس از آچار دوم برای سفت کردن (یا شل کردن) مهره استفاده کنید.» پیچ‌های شش گوش دارای رزوه‌های کوچک و ساقه صاف هستند و در جنس‌های فولادی یا استیل ضد زنگ برای استفاده داخلی یا فولاد گالوانیزه برای استفاده خارجی موجود هستند.
پیچ‌های چوب دارای یک میله رزوه‌دار هستند که برای بستن چوب به چوب استفاده می‌شوند. این پیچ‌ها می‌توانند طول رزوه‌های مختلفی داشته باشند. روی می‌گوید هنگام سفت کردن چوب‌های نرم مانند کاج و صنوبر، بهتر است از پیچ‌هایی با رزوه کمتر در هر اینچ استفاده کنید. از سوی دیگر، هنگام بستن چوب‌های سخت باید از پیچ‌های رزوه‌دار ظریف استفاده شود. انواع مختلفی از سر پیچ‌های چوب وجود دارد، اما رایج‌ترین آنها گرد و تخت است. روی توضیح می‌دهد: «سر پیچ سر گرد کاملاً بالای قطعه کار است. سر پیچ سر تخت در قطعه کار فرو رفته است.» پیچ‌های چوب می‌توانند از جنس فولاد ساده، برنجی، فولاد ضد زنگ یا فولادی با سطح مقاوم در برابر آب و هوا باشند.
پیچ‌های فلزی برای اتصال دو قطعه ورق فلزی به یکدیگر یا اتصال ورق فلزی به انواع دیگر فلز مانند لوله‌ها استفاده می‌شوند. این پیچ‌ها معمولاً دارای سر گرد، تخت یا حتی شش گوش هستند. روی می‌گوید نکته‌ای که باید در مورد پیچ‌های فلزی به خاطر داشته باشید این است که آنها برای رزوه کردن هستند. او توضیح داد: «نوک پیچ به گونه‌ای شکل گرفته است که در فلز میزبان که پیچ در آن رانده می‌شود، رزوه ایجاد کند.» او افزود که آنها اغلب به عنوان پیچ‌های خودکار شناخته می‌شوند. آنها تقریباً همیشه از فولاد ساده، فولاد ساده روکش‌دار، آلومینیوم یا فولاد ضد زنگ برای حداکثر مقاومت در برابر آب و هوا استفاده می‌کنند.
پیچ‌های ماشینی ترکیبی از پیچ‌های کوچک و پیچ‌هایی هستند که برای اتصال فلز به فلز یا فلز به پلاستیک استفاده می‌شوند. در خانه‌ها، از آنها برای محافظت از قطعات الکتریکی، مانند اتصال لامپ‌ها به جعبه‌های برق، استفاده می‌شود. در چنین کاربردی، پیچ ماشینی به سوراخی تبدیل می‌شود که رزوه مربوطه در آن فرو می‌رود یا "تپ" می‌شود. روی می‌گوید، اگر سوراخ رزوه نداشته باشد، پیچ‌های نصب به مهره نیاز دارند.
پیچ سر کاسه‌ای، پیچ ماشینی با سر کاسه‌ای است که یک آچار شش گوش در آن قرار می‌گیرد. در بیشتر موارد، این پیچ‌ها برای اتصال فلز به فلز استفاده می‌شوند و برای اطمینان از اتصال ایمن، نیاز به چفت شدن محکم دارند. آنها اغلب زمانی استفاده می‌شوند که احتمال جدا شدن و مونتاژ مجدد قطعات در طول زمان وجود دارد.
پیچ‌های لگ (lag bolts) که بیشتر به عنوان پیچ‌های لگ (lag screw) شناخته می‌شوند، معمولاً قطر بزرگ و طول کافی برای نفوذ به عمق چوب و ایجاد اتصال محکم با احتمال کم شل شدن پیچ پس از سفت شدن دارند. مکان‌های رایج برای یافتن پروانه‌هایی از این نوع، عرشه‌ها، اسکله‌ها و دیوارهای حائل چوبی هستند. از آنجا که چوب بیرونی تحت فشار خورنده است، پیچ‌ها با یک پوشش ضد خوردگی پوشش داده می‌شوند. روی توضیح می‌دهد: «آنها گالوانیزه گرم یا از جنس فولاد ضد زنگ هستند.»
پیچ کالسکه‌ای، که می‌توان آن را همتای پیچ لگ دانست، پیچ بزرگی است که با واشر و مهره برای نگه‌داشتن بلوک‌های چوبی ضخیم در کنار هم استفاده می‌شود. در زیر سر گرد پیچ، یک زائده مکعبی شکل وجود دارد که در چوب فرو می‌رود و از چرخش پیچ هنگام سفت شدن مهره جلوگیری می‌کند. این کار چرخاندن مهره را آسان‌تر می‌کند (نیازی نیست سر پیچ را با آچار نگه دارید) و از دسترسی غیرمجاز جلوگیری می‌کند. روی توضیح داد: «مهره تقریباً همیشه در پشت مجموعه قرار دارد. بنابراین، پس از سفت شدن، نمی‌توان به راحتی بست را شل کرد زیرا سر پیچ کالسکه‌ای گرد است - مانند یک پرچ قدیمی - انبردست نمی‌تواند این کار را انجام دهد. آن کار یا آچار.»