بررسی مواد رایج برای اتصال دهنده ها

بیشتر مواد سازنده بست‌ها از جنس فولاد هستند. به عنوان فردی که در صنعت بست‌ها کار می‌کند، لازم است تغییرات، تمایزات و کاربردها را درک کند. درک انواع مختلف مواد مورد استفاده برای بست‌ها برای انتخاب نوع مناسب برای یک کاربرد خاص بسیار مهم است. در اینجا مروری بر مواد رایج بست‌ها، ترکیبات آنها و کاربردهای معمول آنها داریم:

 

۱. فولاد کربنی

ترکیبفولاد کربنی عمدتاً حاوی آهن با مقدار کمی کربن (معمولاً کمتر از ۱.۷٪) و گاهی اوقات عناصر دیگری مانند منگنز، سیلیکون یا گوگرد است.

 

نمرات: فولاد کم کربن (ملایم)، فولاد کربن متوسط، فولاد کربن بالا.

♦ فولاد کم کربن، که به عنوان فولاد نرم نیز شناخته می‌شود، دارای محتوای کربنی از 0.10٪ تا 0.30٪ است. فولاد کم کربن به راحتی فرآیندهای مختلفی مانند آهنگری، جوشکاری و برش را می‌پذیرد و اغلب برای ساخت زنجیر، پرچ، پیچ و مهره، شفت و غیره استفاده می‌شود. این فولاد شامل اکثر فولادهای ساختاری کربنی معمولی و برخی از فولادهای ساختاری کربنی با کیفیت بالا است. اکثر آنها برای قطعات ساختاری مهندسی بدون عملیات حرارتی استفاده می‌شوند و برخی برای قطعات مکانیکی که پس از کربنیزاسیون و سایر عملیات حرارتی نیاز به مقاومت در برابر سایش دارند، استفاده می‌شوند.

 

♦ فولاد کربن متوسط، فولادی کربنی با محتوای کربن 0.25٪ تا 0.60٪ است. علاوه بر کربن، می‌تواند حاوی مقدار کمی منگنز (0.70٪ تا 1.20٪) نیز باشد. بر اساس کیفیت محصول، به فولاد ساختاری کربنی معمولی و فولاد ساختاری کربنی با کیفیت بالا تقسیم می‌شود. این فولاد عملکرد کار گرم و برش خوبی دارد، اما عملکرد جوشکاری ضعیفی دارد. استحکام و سختی آن از فولاد کم کربن بیشتر است، در حالی که انعطاف‌پذیری و چقرمگی آن از فولاد کم کربن کمتر است. فولاد کربن متوسط ​​پس از کوئنچ و تمپر کردن، خواص مکانیکی جامع خوبی دارد. بنابراین، در کاربردهای مختلف با سطوح استحکام متوسط، فولاد کربن متوسط ​​بیشترین کاربرد را دارد. علاوه بر استفاده به عنوان مصالح ساختمانی، در ساخت قطعات مکانیکی مختلف نیز به طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

♦ فولاد پرکربن که اغلب فولاد ابزار نامیده می‌شود، دارای محتوای کربنی بین 0.60٪ تا 1.70٪ است و می‌تواند سخت و تمپر شود.

 

کاربردها و کاربردهای اصلی: معمولاً برای اتصال دهنده های عمومی مانند استفاده می شود پیچ و مهره، آجیل، پیچ هاو گل‌میخ‌ها. آن‌ها استحکام خوبی دارند و مقرون‌به‌صرفه هستند. عملیات سطحی مانند آبکاری روی می‌تواند برای بهبود مقاومت در برابر خوردگی اعمال شود.

 

 

Ⅱ فولاد ضد زنگ

ترکیبآلیاژی از آهن، کروم (میزان کروم ۱۲٪ تا ۳۰٪) و عناصر دیگری مانند نیکل، مولیبدن و نیتروژن. میزان کروم، مقاومت عالی در برابر خوردگی را فراهم می‌کند.

 

کروم عنصر اساسی است که فولاد ضد زنگ را در برابر خوردگی مقاوم می‌کند. هنگامی که میزان کروم در فولاد به حدود 1.2٪ می‌رسد، کروم با اکسیژن در محیط خورنده واکنش می‌دهد و یک لایه اکسید بسیار نازک (لایه خود-غیرفعال) روی سطح فولاد تشکیل می‌دهد که می‌تواند از خوردگی بیشتر ماتریس فولاد جلوگیری کند. علاوه بر کروم، عناصر آلیاژی رایج شامل نیکل، مولیبدن، تیتانیوم، نیوبیوم، مس، نیتروژن و غیره هستند تا الزامات سازماندهی و عملکرد فولاد ضد زنگ را برای کاربردهای مختلف برآورده کنند.

 

انواع: آستنیتی (مثلاً 201، 304، 316)، مارتنزیتی (مثلاً 410، 420)، فریتی (مثلاً 430،446).

کاربردها و کاربردهای اصلی: در محیط‌هایی که مقاومت در برابر خوردگی بسیار مهم است، مانند صنایع دریایی، شیمیایی و فرآوری مواد غذایی استفاده می‌شود. همچنین برای کاربردهای دمای بالا مناسب است.

 

فولاد ضد زنگ باعث خوردگی، حفره دار شدن، زنگ زدگی یا سایش نمی شود. فولاد ضد زنگ همچنین یکی از قوی ترین مواد در بین مواد فلزی مورد استفاده در ساخت و ساز است. از آنجا که فولاد ضد زنگ مقاومت خوبی در برابر خوردگی دارد، می تواند یکپارچگی طراحی مهندسی اجزای سازه را برای همیشه حفظ کند. فولاد ضد زنگ حاوی کروم همچنین استحکام مکانیکی و ازدیاد طول بالا را با هم ترکیب می کند و پردازش و ساخت قطعات را آسان می کند.

 

 

Ⅲ. فولاد آلیاژی

ترکیبدر مقایسه با فولاد کربنی، حاوی درصد بالاتری از عناصر آلیاژی (مانند کروم، نیکل، مولیبدن، وانادیوم) است که خواصی مانند استحکام، سختی و چقرمگی را بهبود می‌بخشد.

 

اگر میزان کروم در فولاد آلیاژی به حدود ۱۲٪ برسد، اکسید کروم متراکم روی سطح فولاد تشکیل می‌شود و باعث تغییر ناگهانی در مقاومت خوردگی فولاد در محیط‌های اکسیدکننده شده و آن را تا حد زیادی بهبود می‌بخشد. عناصری مانند کروم، آلومینیوم و سیلیکون می‌توانند مقاومت در برابر اکسیداسیون و مقاومت در برابر خوردگی فولاد را در برابر گازهای با دمای بالا بهبود بخشند، اما آلومینیوم و سیلیکون بیش از حد، ترموپلاستیک بودن فولاد را کاهش می‌دهد. نیکل عمدتاً برای تشکیل و تثبیت ساختار آستنیت استفاده می‌شود، به طوری که فولاد می‌تواند خواص مکانیکی، مقاومت در برابر خوردگی و عملکرد فرآیند خوبی به دست آورد. مولیبدن می‌تواند به سرعت فولاد ضد زنگ مقاوم در برابر اسید را غیرفعال کرده و مقاومت در برابر خوردگی آن را در برابر محلول‌های حاوی یون‌های کلرید و سایر محیط‌های غیر اکسیدکننده بهبود بخشد.

 

نمراتبا توجه به محتوای عناصر آلیاژی، به فولاد کم آلیاژ (محتوای 10٪) تقسیم می‌شود.

کاربردها و کاربردهای اصلیدر اتصال‌دهنده‌های با استحکام بالا برای خودرو، هوافضا و ماشین‌آلات سنگین، که در آن‌ها استحکام کششی و مقاومت سایشی بیشتری مورد نیاز است، استفاده می‌شود.

 

Ⅳ. مس

ترکیبمس خالص یا آلیاژهایی با مقادیر کمی از فلزات دیگر مانند قلع (برنز) یا روی (برنج).

 

مس، فلزی با درخشش قرمز مایل به بنفش، چگالی ۸.۹۲ گرم بر سانتی‌متر مکعب دارد. نقطه ذوب ۱۰۸۳.۴±۰.۲ درجه سانتی‌گراد، نقطه جوش ۲۵۶۷ درجه سانتی‌گراد. مس یکی از اولین فلزات کشف شده توسط بشر و یکی از بهترین فلزات خالص است. کمی سخت، بسیار چقرمه و مقاوم در برابر سایش است. همچنین دارای شکل‌پذیری خوبی است. رسانایی حرارتی و الکتریکی خوبی دارد. مس و برخی از آلیاژهای آن مقاومت خوبی در برابر خوردگی دارند و در هوای خشک بسیار پایدار هستند. اما در هوای مرطوب، لایه‌ای از کربنات مس بازی سبز رنگ می‌تواند روی سطح آن ایجاد شود که زنگار نامیده می‌شود. این فلز در اسید نیتریک و اسید سولفوریک غلیظ داغ و کمی در اسید هیدروکلریک محلول است. به راحتی توسط قلیاها خورده می‌شود.

 

کاربردها و کاربردهای اصلی: به دلیل رسانایی الکتریکی عالی و مقاومت در برابر خوردگی شناخته شده است. اتصالات مسی و برنجی اغلب در اتصالات الکتریکی و کاربردهای دریایی استفاده می‌شوند.

 

Ⅴ آلومینیوم

ترکیبآلومینیوم خالص یا آلیاژهای آلومینیوم، که ممکن است شامل عناصری مانند مس، منیزیم، سیلیکون یا روی باشد.

 

آلومینیوم فلزی براق به رنگ سفید نقره‌ای با چگالی ۲.۷۰۲ گرم بر سانتی‌متر مکعب، نقطه ذوب ۶۶۰.۳۷ درجه سانتی‌گراد و نقطه جوش ۲۴۶۷ درجه سانتی‌گراد است. این فلز رسانایی حرارتی، رسانایی الکتریکی و شکل‌پذیری خوبی دارد. آلومینیوم یک عنصر فلزی فعال نامیده می‌شود، اما یک لایه اکسید متراکم روی سطح آن در هوا تشکیل می‌شود که از ادامه واکنش آن با اکسیژن و آب جلوگیری می‌کند. آلومینیوم می‌تواند در دماهای بالا با اکسیژن واکنش داده و مقدار زیادی گرما آزاد کند. اصل واکنش ترمیت را می‌توان در تولید، مانند جوشکاری ریل‌های فولادی، ذوب فلزات نسوز و ساخت مواد آتش‌زا سنتی به کار برد.

 

کاربردها و کاربردهای اصلیسبک و مقاوم در برابر خوردگی، که آنها را برای کاربردهای هوافضا، خودرو و دریایی ایده‌آل می‌کند. بست‌های آلومینیومی به دلیل وزن کم و خواص غیر مغناطیسی‌شان در ساخت و ساز و الکترونیک نیز استفاده می‌شوند.

 

استانداردها

• ایزو(سازمان بین‌المللی استانداردسازی): استانداردهای بین‌المللی را ارائه می‌دهد که در سطح جهانی کاربرد دارند.

• گیگابایت(گوبیائو، استاندارد ملی چین): استانداردهای ملی چین.

• از(موسسه استانداردسازی آلمان): استانداردهای آلمانی، که به طور گسترده در سطح بین‌المللی شناخته شده‌اند.

• فولاد ضد زنگ/SAE(موسسه آهن و فولاد آمریکا / انجمن مهندسان خودرو): استانداردهای آمریکایی، به ویژه برای فولادها.

• او (استانداردهای صنعتی ژاپن): استانداردهای ژاپنی، که اغلب در کشورهای آسیایی استفاده می‌شوند.

 

هر ماده مزایای خاص خود را دارد و بر اساس الزامات خاص کاربرد، مانند استحکام، مقاومت در برابر خوردگی، دما و هزینه انتخاب می‌شود. انتخاب ماده و درجه مناسب برای اطمینان از عملکرد قابل اعتماد بست در محیط مورد نظر، مهم است.

 

---

وب‌سایت ما: https://www.fastoscrews.com/
ایمیل: info@fasto.cn