پیچ‌ها با استفاده از واقعیت افزوده چقدر سریع و دقیق قرار داده می‌شوند؟

یک مطالعه جدید از مرکز پزشکی دانشگاه راش، داده‌هایی را در مورد تأثیر ابزارهای واقعیت افزوده بر قرارگیری پیچ‌های پدیکولار در حین جراحی جمع‌آوری کرده است.
مطالعه «واقعیت افزوده در جراحی کم‌تهاجمی ستون فقرات: اثربخشی اولیه و عوارض تثبیت از راه پوست با پیچ‌های پدیکول» در 28 سپتامبر 2022 در مجله ستون فقرات منتشر شد.
محققان می‌نویسند: «به‌طور کلی، دقت پیچ‌های پدیکولار با افزایش استفاده از ابزارهای مبتنی بر ناوبری بهبود یافته است، که در ۸۹ تا ۱۰۰ درصد موارد دقیق توصیف شده‌اند.» ظهور در جراحی ستون فقرات: فناوری واقعیت افزوده بر اساس ناوبری پیشرفته ستون فقرات ساخته شده است تا نمای سه‌بعدی از ستون فقرات ارائه دهد و تأثیر مشکلات ذاتی ارگونومیک و عملکردی را تا حد زیادی کاهش دهد.
سیستم‌های واقعیت افزوده معمولاً دارای هدست‌های بی‌سیم با نمایشگرهای شفاف در نزدیکی چشم هستند که تصاویر سه‌بعدی حین عمل را مستقیماً روی شبکیه چشم جراح نمایش می‌دهند.
برای مطالعه‌ی اثرات واقعیت افزوده، سه جراح ارشد در دو موسسه از آن برای قرار دادن ابزارهای پیچ‌گوشتی از راه پوست هدایت‌شده توسط ستون فقرات در مجموع ۱۶۴ عمل جراحی کم‌تهاجمی استفاده کردند.
از این تعداد، ۱۵۵ مورد برای بیماری‌های دژنراتیو، ۶ مورد برای تومورها و ۳ مورد برای ناهنجاری‌های ستون فقرات. در مجموع ۶۰۶ پیچ پدیکولار قرار داده شد، از جمله ۵۹۰ مورد در ستون فقرات کمری و ۱۶ مورد در ستون فقرات سینه‌ای.
محققان، اطلاعات جمعیت‌شناختی بیماران، پارامترهای جراحی از جمله کل زمان دسترسی خلفی، عوارض بالینی و میزان نیاز به اصلاح دستگاه را تجزیه و تحلیل کردند.
زمان از ثبت و دسترسی از راه پوست تا قرارگیری نهایی پیچ به طور متوسط ​​۳ دقیقه و ۵۴ ثانیه برای هر پیچ بود. وقتی جراحان تجربه بیشتری با سیستم داشتند، زمان عمل در موارد اولیه و نهایی یکسان بود. پس از ۶ تا ۲۴ ماه پیگیری، هیچ گونه تغییر در ابزار به دلیل عوارض بالینی یا رادیوگرافی مورد نیاز نبود.
محققان خاطرنشان کردند که در مجموع ۳ پیچ در طول عمل تعویض شد و هیچ گونه رادیکولوپاتی یا نقص عصبی در دوره پس از عمل ثبت نشد.
محققان خاطرنشان کردند که این اولین گزارش در مورد استفاده از واقعیت افزوده برای قرار دادن پیچ پایه ستون فقرات در روش‌های کم‌تهاجمی است و اثربخشی و ایمنی این روش‌ها را با استفاده از این فناوری تأیید می‌کند.
نویسندگان این مطالعه عبارتند از دکتر الکساندر جی. باتلر، دکتر متیو کولمن، دکتر فرانک ام. فیلیپس، دکتر، همگی از مرکز پزشکی دانشگاه راش در شیکاگو، ایلینوی. دکتر جیمز لینچ، دکتر اسپاین نوادا، رینو، نوادا، نیز در این مطالعه شرکت داشتند.